Belgische avonturiers deel 1: Transsiberië Express met Kazan

Reisperiode: mei/juni 2018
Jouw Transsiberië reiziger: Sofie, Werner & vrienden
Vakantiebestemming: Rusland, Mongolië & China
Bouwstenen: Moskou, Kazan, Yekaterinburg & Baikalmeer (deel 1) – Hoogtepunten Mongolië & Beijing (deel 2)
Reisduur: 28 dagen


Wist je dat Your Planet regelmatig reizen organiseert voor Belgen?
Lees hieronder deel 1  van het uitvoerige reisverslag van vier Belgische, zeer reislustige vrienden. Zij combineerden een aantal bouwstenen met een op maat gemaakt deel voor een unieke route door Rusland. Zij kozen voor één van de mooiste steden van Rusland, Kazan. 
Mis tussendoor vooral ook niet: de handige tips ter voorbereiding van deze route én welke restaurants je beslist niet kan overslaan onderweg.
Deel 2 van dit reisverslag met het vervolg door Mongolië en China verschijnt spoedig op onze website. Veel leesplezier!
Het reisgezelschap

Aangenaam!

Wij zijn Sofie (1978) en Werner (1965) uit Kapellen en hebben een passie voor reizen.

Met de trein van Moskou naar China reizen is een hele onderneming. De verhalen en documentaires die je hierover al eens op TV ziet zijn niet in het minst fascinerend te noemen en spreken dan ook al jaren tot onze verbeelding.

Hoe zijn wij tot deze route gekomen?

Aanvankelijk was ook deze (redelijk) ervaren toerist in de waan dat de Transmongolië Express de naam van een beroemde trein betrof. Dit traject kun je echter bereizen zoals je dat zelf wil. Je bepaalt zelf het comfort van je reis (1e of 2e) en de steden/locaties waar je onderweg stops wil maken voor een dag of zelfs enkele dagen. Afhankelijk hiervan kan Your Planet de gepaste trein kiezen die hierbij aansluit.

Aanvankelijk wil ik enkel alle treintickets via een reisorganisatie boeken. Hiervoor kom ik bij ‘Your Planet’ terecht. Naast treintickets kun je bij hen ook bepaalde bouwstenen (trein + overnachting + eventuele uitstap op maat) kiezen.

Onze reis bevat uiteindelijk naast treintickets ook de overige overnachtingen in Rusland en een 6-daags verblijf in Mongolië. Bij aankomst van de treinen zal er ons steeds een chauffeur opwachten om ons naar onze bestemming te brengen. Zo hoeven we na een lange rit niet onmiddellijk vervoer te zoeken en kunnen we eerst een beetje op adem komen.

Lees/kijktips ter voorbereiding

Veel inlezen vooraf is de boodschap.
1. Trans-Siberië handboek van Brian Thomas (22,95€). Dit boek is absoluut onmisbaar voor wie deze treinreis wil doen. Het bevat enorm veel info. Leuk vind ik ook dat achteraan in het boek het treintraject per kilometer wordt weergegeven. Hiermee kun je tijdens de rit volgen wat er onderweg zoal te zien is en weet je waar de trein wat langer zal stoppen om de benen te strekken.
2. Bradt ‘Mongolië’ gids (25,95€) voor uitgebreide info over de plaatsen die we willen bezoeken.
3. De site van ‘wegwijzer’ hebben mij ook veel vooruit geholpen.
4. Ook heeft de Nederlandse zender BNN in haar programma ‘3 op reis’ een reportage over de Trans Siberië/Mongolië express uitgezonden. In ongeveer 6 afleveringen ging Maurice met de trein van Shanghai naar Amsterdam. Zo kregen we al een goed idee van wat ons aldaar te wachten zou staan.

De volgende boeken/ films die ik zou aanraden:
1. Over de Russische revolutie: o.a. Revoljoetsija! van Kees Boterbloem en een speciale uitgave van de Knack)
2. De film ‘Mongol’ over het leven van Chengis Khan
3. Het boeiende boek ‘Wilde Zwanen’ van Jung Chang.

Treinreis Rusland

Transmongolië Express: Culinair goed vertoeven

We zijn er op culinair vlak in geen van de 3 landen op achteruit gegaan. Het was goed vertoeven tijdens de Transmongolië Express. Waar het kon gingen we op zoek naar een typisch restaurantje om de lokale gerechten uit te proberen.

In Rusland is het eten helemaal niet duur. De Oekraïense bietensoep is een absolute aanrader. Daarnaast kiezen we voor verschillende kleine gerechtjes.

In Mongolië eten we vooral kip. ’s Middags eten we in een klein restaurantje onderweg (noedels, rijst etcetera) en ’s avonds wordt er door onze gids voor ons gekookt. De Mongoolse keuken is best speciaal en zo proef ik van de gefermenteerde melk die alle Mongolen met de liters drinken. Het is bij proeven gebleven…

In China eten we… Chinees. De Chinese gerechten zijn hier veel verfijnder dan bij ons. We delen allerlei kleine gerechtjes en kunnen van alles proeven. Het is zo lekker dat we soms uit pure goesting ook nog de laatste beetjes opeten.

Eten in Rusland

Aankomst in Moskou

Na 3u30 vliegen landen we op tijd en zonder problemen in Moskou. Na het invullen en ondertekenen van de ‘migration card’ krijgen we een gestempeld dubbeltje mee dat we bij het verlaten van het land terug moeten inleveren. Goed bijhouden dus…

Hoogtepunten van Moskou

Kathedralen en een klooster met bijzondere begraafplaats

Een eerste indruk van de stad is een hele propere indruk. We nemen gelijk een kijkje in de Epifanie Kathedraal. Er is net een dienst aan de gang. Op het ritme van gezang en tinkelende belletjes worden allerlei relikwieën door Orthodoxe priesters met wierook besprenkeld.

Het Rode Plein is door enorme gebouwen omgeven. We lopen langs de Gum, krijgen een sjaaltje om de Kazan kathedraal binnen te gaan en staan even te kijken naar een door een accordeon begeleid koortje dat in scoutingsuniform voor het museum een optreden geeft. We verstaan er niets van maar de sfeer is wel tof.

Scouting zingen Rusland

Ook het Novodevitsjiiklooster staat op ons ‘te bezoeken’-lijstje. Het belangrijkste en ook eerste gebouw binnen dit middeleeuws complex is de Smolenskathedraal (1524) met zijn schitterende koepels. Het klooster werd voorts ook door vrouwelijke leden van de tsarenfamilie en de adel gebruikt. Het toont hoogstaande Russische architectuur met overdadige interieurs en belangrijke collecties schilderijen en kunstvoorwerpen.

Op de begraafplaats naast het klooster liggen behalve Russische schrijvers, componisten, politieke beroemdheden zoals Gorbatsjov, Yeltsin, Breznjev… ook familieleden en verwanten van de tsaar begraven.

Het is er heel groen en wel gezellig om rond te wandelen. Van sommige graven zijn echte kunstwerken gemaakt. Je kunt hier eventueel een geleide wandeling boeken om meer over de ‘bewoners’ te weten te komen.

Kazankathedraal Moskou

Wandelen & heerlijk eten

Op onze weg naar het Rode Plein komen we op een vismarktje terecht en wandelen er langs de kraampjes. Op de achtergrond staat het majestueuze Bolsjojtheater te pronken. We gaan verder richting Kremlin om al eens te kijken waar we morgen ons inkomticket moeten kopen.

We volgen de rode omwalling van het Kremlin en zijn net op tijd om de wissel van de wacht bij de eeuwige vlam (graf van de onbekende soldaat) in het Alexanderpark mee te maken. Strak in het pak komen 3 soldaten aangemarcheerd om de 2 soldaten die naast de Vlam staan, af te lossen.

De Nikolskaya Ulitsa is heel gezellig om te wandelen. Samen met de Tretyakovsky Proyezd is dit de plaats om in 1 van de vele luxueuze winkels veel geld uit te geven. Als het donker wordt gaat de straatverlichting aan en waan ik me in een paradijs tussen al die kleine lichtjes en kleurige vlinders.

We kiezen een typisch, supergezellig, Russisch restaurantje uit om te eten. We ontdekken er heerlijke Borsjtsj: een soep van rode bieten die vooral in Slavische landen (Oekraïne, Polen, Rusland en Wit-Rusland) wordt gegeten: restaurant Varenichnaya 1 op de NikolskayaUlitsa 11-13. (http://varenichnaya.ru/)

Ook ontkom je niet aan de gezellige straatjes met grachten.

Grachten Moskou

Must-see stations van Moskou

De metrostations van Moskou zijn uniek in de wereld. Het station Ploshchad Revolyutsii is er zeker eentje om te bezoeken. Het station dateert van 1938. Elke rood-geel-marmeren zuil is door 2 bronzen beelden omringd (76 verschillende in totaal). Sommige stukken van de beelden blinken als een spiegel. Dit komt omdat de metro-gangers er telkens bij het voorbijgaan even over wrijven.

Hierbij verder een lijstje van de must-see stations van Moskou:

1. Komsomolskaya: de metro aan het gelijknamige plein. Het station dateert van 1952 en is opgetrokken in Stalinistische barokstijl. Het belangrijkste stuk wordt gevormd door de 190 m lange en 10 m brede middenhal tussen de perrons. Naast de grote kroonluchters zijn acht mozaïeken in het plafond gewijd aan het thema van het station. Naar mijn mening is dit een van de mooiste stations van de stad.
2. Belorusskaya: hier heb je witte plafonds met reliëf en 12 achthoekige mozaïeken die het dagelijkse leven in Wit-Rusland weergeven
3. Kievskaya: ronde lusters, omkaderde mozaïeken aan de zijwanden tussen de met gouden randen versierde bogen
4. Arbatskaya: lusters en bloemenreliëf langs de zijkant van het witte plafond, omdat deze metro ook als ‘bomb shelter’ moest dienen ligt hij 41m diep
5. Mayakovskaya: het was het eerste station op weg naar het vliegveld, thema is dan ook de luchtvaart van de Sovjet Unie: mozaïeken in de koepels tussen de perrons,
6. Novoslobodskaya: pylonenstation met 32 gebrandschilderde ramen tussen de bogen en ronde, platte lusters
7. Novokuznetskaya: 7 achthoekige mozaïeken aan het plafond met als thema de industrie in oorlogstijd, bas-reliëfs met afbeeldingen van soldaten en banken in hout en marmer
8. Kropotkinskaya: met zuilen geïnspireerd op de tempel van Amon in Karnak (Egypte), rood en grijze granieten vloer
9. Park Kultury: pylonen met grijze marmer, grijs en zwart marmeren vloer zoals een tapijt, 26 ronde bas-reliëfs met afbeeldingen van verschillende sporten
10. Teatralnaya: grote theaterzaal met Dorische zuilen, ruitvormig gewelf met kransen en afbeeldingen van dansers en muzikanten: theaterkunsten van de Sovjet Unie

De mooiste stations van Moskou

Majestueus Kremlin van Moskou

Goed op tijd zijn we vanmorgen op weg naar het majestueuze Kremlin. Vanaf 9u kunnen we er terecht om inkomtickets te kopen. We gaan naar de ‘Armoury Chamber’ (700R pp) en ‘Cathedral Square’ (500R pp).

Zodra de deuren opengaan wandelen we over de brug en door de poort van de Drievuldigheidstoren (Kutafya) naar het plein en de Armoury Chamber. Er zijn haast nog geen toeristen om 09:00 uur en dus kunnen we mooie foto’s trekken van de verschillende kerken, kathedralen en paleizen rondom het bijna lege plein.

De Armoury Chamber – hoewel ik zalen vol wapens en andere militaire uitrusting verwacht is deze tentoonstelling heel interessant. Het mooist vind ik de etalages met bruidsjaponnen en ceremoniekleding. Er zijn ook koetsen, tronen en een collectie Fabergé-eieren te bewonderen.

Nadat we alles uitvoerig hebben bekeken is het de beurt aan de gebouwen en kathedralen rondom het plein. De paleizen zijn niet voor het publiek toegankelijk omdat Poetin er nog steeds zijn werkplek heeft. De verschillende kathedralen en kerken kunnen we wel binnengaan.

De prachtigste kathedralen

Buiten het Kremlin ligt de Christus Verlosser Kathedraal aan de Moskva-rivier. Hier moet je beslist even naar binnen gaan. Het is er echt heel mooi. Ik lees dat je vanop de 103m hoge koepel ook een mooi uitzicht over de stad zou hebben.

We bezoeken de Basilius kathedraal (1000R pp). De aparte kamertjes zijn vrij donker en de muren zijn volledig met iconen beschilderd. Op het plafond in elk torentje is een Christus afgebeeld. In een van de kamertjes staat een 4-koppig mannenkoor religieuze liederen te zingen.

Basilicuskathedraal Moskou

Zeker bezoeken: het State Gulag Museum

We ervaren dat het in Moskou om 4u ’s morgens al volop licht is.

Het ‘State Gulag Museum’ staat bovenaan mijn ‘te bezoeken lijstje’ en wil ik zeker niet missen. Het interessante museum ligt buiten het centrum van Moskou maar met de Dostoevskaya-metro kunnen we er gemakkelijk geraken. Als we even op ons plannetje staan te kijken om te zien of we de juiste richting uitgaan komt er plots een jongeman op ons af en vraagt in perfect Engels of hij ergens mee kan helpen.

Nadat we hem hebben uitgelegd wat de bedoeling is vertelt hij ons dat hij in de buurt van het museum woont en stelt hij voor dat we hem volgen.

Wie zei dat Russen onvriendelijk en nors zijn? Ze hebben zelfs een translater-app op hun GSM staan om toeristen te helpen!

Het museum ligt in een rijkere, groene buurt van Moskou. Het toont o.a. spullen uit het leven van Boris Kriemst, een architect met een naar Stalinistische normen te vrij/rechts gedachtegoed. Bovendien werd hij ook nog eens van Japans Duitse spionage beschuldigd. Hij werd meermaals naar de goelags verbannen om er onder andere aan de spoorweg te werken. Hiervan hangen er enkele foto’s. Informeer op voorhand goed of de permanente tentoonstelling geopend is. Deze zou zeker wel de moeite zijn, bevestigt onze plaatselijke wegwijzer. De gevoelige bezoeker krijgt er volgens hem steevast kippenvel van.

Izmailovo Kremlin

Sprookjeswijk & Izmailovo Park

Bijna terug in het hotel ontdekken we ineens dat er zich een eindje verderop ook een Kremlin, maar dan in een Efteling/sprookjesachtige uitvoering, bevindt. Leuk, want in een vrij onbekende wijk.

Het eerder cultureel complex werd in 2007 gebouwd naar het model van het oude Rusland. Hier bevindt zich de hoogste houten kerk van Rusland (St. Nicholas), er is een marktje, verschillende kleine musea,… leuk om even rond te lopen en er iets te drinken of te eten.

Verder moesten we natuurlijk nog naar het Izmailovo Park, het grootste park van de stad. In het park en rondom woonden vanaf 1389 de aristocraten binnen de Romanov familie. Peter de Grote groeide er op!

Treinreis Rusland

De mooiste trein van het traject

Onze Provodnik staat ons al in kostuum bij de wagon op te wachten.

Onze rugzakken zijn nog maar net opgeborgen of de Russen die blijkbaar in de coupé naast ons slapen, komen binnenvallen met een bordje groenten, fruit en een fles zelf gebrouwen echte Russische wodka. De ambiance kan niet meer stuk.

Enkel de man van het gezelschap spreekt enkele woorden Engels maar we begrijpen toch dat de ganse bende op weg is naar een familie/vrienden reünie.

Na een tijdje druipt het gezelschap af op weg naar de volgende coupé. Later leren we dat dit een typisch Russische gewoonte is op de trein.

Nu de Russen zijn vertrokken hebben we tijd om onze coupé te inspecteren. De Rosijja-trein is een van de mooiste op het traject (trein nummer 1). Het heeft blauwe stoffen zeteltjes. In de gang en in de coupés ligt tapijt, er hangen gordijntjes voor het raam en er ligt een tafelkleedje op het tafeltje dat tussen de bedden in staat.

Voor ieder van ons ligt er een zakje met lakens, handdoek, slofjes en tandenborstel met tandpasta klaar. Diner en ontbijt zit ook mee in de prijs inbegrepen. Omdat we al gegeten hebben slagen we de pasta met kip (geserveerd in een aluminium schaaltje zoals op het vliegtuig) over.

Voor morgenvroeg krijgen we een doosje met bestek, een sandwich, een droge koek, vacuümverpakte salami en een flesje water. Vooraan in de wagon staat ook een samovar (mega ijzeren thermos) waar we ten allen tijde kokend water kunnen tappen om noedels, thee,… te maken. Bij de Provodnik is er ook suiker, melk, snacks, noedels, koffie, thee en frisdrank te koop.

Zeker niet overslaan!: Kazan – de tartarenstad

Ons eerste treinavontuur is achter de rug. Op het ritme van de trein in slaap vallen en zo ’s morgens ook wakker worden is weer eens wat anders. Toen ik vanmorgen heel vroeg even het gordijntje voor ons raam opendeed was het al klaar licht.

Ongeveer 793 km (12u48 onderweg) van Moskou verwijderd hebben wij op tijd al onze spullen terug ingepakt. We worden naar het hotel gebracht, laten onze spullen er in de berging achter en gaan snel de stad in.

Kazan is de hoofdstad van Tatarstan (oorspronkelijk Volga-Bulgaren en Mongolen), een autonome republiek in Rusland. Deze stad werd in 2000 aan de Unesco werelderfgoed-lijst toegevoegd.

Kathedraal én moskee in Kremlin Kazan!

Iets later staan we tegenover de spierwitte muren van het Kremlin (gratis toegang) van Kazan langs de Wolga rivier.

We lopen de witte poort en de scheve Söyenbikä-toren onderdoor en passeren al direct de hoge ijzeren omheining van het pastelgroene presidentieel paleis.

Het is hier nog heel rustig. De Russisch-Orthodoxe Kathedraal van de Annunciatie (1561-62) met 5 blauwe koepeltjes bevindt zich een eindje verderop.

Kremlin van Kazan

Vrouwen mogen er enkel met een sjaaltje binnen en er liggen rokken klaar om je benen/broek te bedekken. Veel mooier dan de kathedraal die vol iconen hangt vind ik de sinds 1995 gerestaureerde en (mogelijks) grootste moskee in Europa, de Qolsarifmoskee met zijn blauwe koepel en minaretten.

Het zicht langs de buitenkant is verbluffend maar vooral de binnenkant is adembenemend mooi, licht en heel verfijnd. Zie dat je ook hier een sjaaltje bij de hand hebt om je hoofd te bedekken. Deze moskee mag je absoluut niet missen!

Qolsarifmoskee Kazan Rusland

Wandelroute Kazan

Via het Kremlin komen we in het centrum van de stad: de Kremlyovskaya straat vol mooie gebouwen en daarna de Baumanstraat met winkeltjes en terrasjes waar het al heel wat drukker is. We lopen voorbij de Epifaniekerk en beltoren, de Petrus en Paulus Kathedraal en gaan op zoek naar de oude wijk die we uiteraard niet vinden.

Voor een leuk restaurantje zakken we af naar de boulevard langs de Kazanka-rivier. We eten chinees in restaurant ‘Mio’. Het is er heel lekker en het personeel is super vriendelijk.

Het is al donker als we terug richting bushalte gaan. Zowel de ‘Palace of Agriculture’ als de gebouwen in het Kremlin zijn verlicht. Aan de overkant van de rivier zien we ook 2 grote, gekleurde, verlichte reuzenraden.

Het Landbouwpaleis van Kazan

De volgende dag gaan we langs de Liberty Square, het stadhuis, het theater en wandelen door het Black Lake Park. Catherine en Werner stoppen ook even voor een gesprekje in de ‘arch of lovers’. Deze ellipsvormige boog heeft niets met verliefden te maken maar heeft wel een speciaal akoestisch effect. Wat door de persoon aan de ene kant van de boog wordt gefluisterd kan door de persoon aan de andere kant perfect worden gehoord.

Alain heeft gisteren ook nog een Oorlogsmonument 1941-1945 (Victory Park) met oude vliegtuigen en tanks gezien.

Al met al een zeer interessante stop met weer een hele andere sfeer dan Moskou. Wat ons betreft moet je deze stop zeker niet overslaan!

Op weg naar historisch Yekaterinburg

We hebben zoals gisterenavond geen gezellige Russen in de coupé naast ons. Per wagon is er slechts 1 toilet. Hoewel er een sterke ijzergeur hangt is deze wel heel proper. De gezelligheid van gisteren is ver te zoeken en dus halen we zelf maar wat chips, een flesje wodka en blikjes tonic boven.

Bij aankomst in het station om 12u22 (Moskou-tijd +2u) staat onze chauffeur, Constantin, ons al voor onze coupé op te wachten. We worden in perfect Engels verwelkomd. Het is best koud op het perron. We hebben Europa verlaten en zijn nu in de Ural, West-Siberië aangekomen.

Een warme, dikke trui kan je hier zeker wel verdragen. Als we Constantin mogen geloven hing hier tot 2 weken geleden nog geen blad aan de bomen en lag er nog sneeuw op de grond. In de winter kan het tot -40°C vriezen.

De gratis ‘red-line’ wandeling door de stad

We verbleven in een klein familiehotelletje vlak in het centrum van de stad. Nadat we alles in onze kamers hebben geïnstalleerd starten we de handige en gratis 6,5km lange ‘red-line’ wandeling.

Op weg kom je voorbij 35 bezienswaardigheden waaronder mooie 19e-eeuwse gebouwen, het theater, het Beatles monument maar ook langs de ‘Kathedraal op het Bloed’. Deze werd gebouwd op de plaats waar vroeger het Ipatiev-huis stond. In de kelder van dit handelaarshuis werden Tsaar Nikolaas II en zijn familie in 1918 door de Bolsjevisten vermoord. Omdat het huis al snel een bedevaartsoord werd, gaf Boris Yeltsin opdracht om het af te breken. Op de funderingen is later een kathedraal gebouwd. Voor de kathedraal prijken nog wel de foto’s van de tsaar, zijn vrouw en hun 5 kinderen.

Kathedraal op het Bloed in Yekaterinburg

Op de 52ste verdieping van de Vysotsky skyscraper heb je een heel mooi uitzicht over de stad en op een heldere dag kun je ook tot aan het Ural-gebergte in het Noorden kijken.

Voor vanavond wordt ons restaurant Nigora aangeraden: Kuybysheva St, House 55. Hier worden Oezbeekse, Georgische gerechten geserveerd: superlekker en heel gezellig. Het interieur doet me aan de Kasbah’s in Marokko denken. Zelfs de toiletten zijn mooi betegeld. Het personeel is heel vriendelijk en loopt in authentieke klederdracht rond.

Het gedenk-klooster voor de laatste tsarenfamilie: de Romanovs

We hebben via het agentschap een 4u-durende tour naar het Romanov klooster geboekt. In het gastenboek van het hotel las ik de positieve reactie van enkele toeristen die een hele dag met gids Dimitri op stap zijn geweest. We hebben geluk want het is Dimitri die ons op het uur van afspraak staat op te wachten.

Ons busje stopt eerst bij het Masker van Droefheid: een 15 meter hoog monument ter nagedachtenis aan de miljoenen slachtoffers van de Goelagkampen. Uit het linkeroog van het grote stenen gezicht lopen tranen en het rechteroog heeft de vorm van een versperd venster. De achterzijde van het monument beeldt een jonge huilende vrouw en een man aan een kruis zonder hoofd uit. Aan de binnenzijde is een typische gevangeniscel uit de tijd van Stalin nagebouwd.

Hierna rijden we verder naar de ‘Euro-Asia marker’ zo’n 17 km ten westen van de stad. Het verhaal gaat dat de tsaar hier kwam picknicken en dan telkens champagne dronk. Geheel volgens de traditie heeft Dimitri dan ook een fles champagne meegebracht. We heffen het glas met onze ene voet in Europa en onze andere in Azië. We krijgen hiervoor van Dimitri ook allemaal een diploma.

Op De Grens van Europa en Azië in Yekaterinburg

De volgende stop en toch ook wel de reden waarom we voor deze excursie hebben gekozen is het Ganina Yama monument of het klooster gebouwd ter nagedachtenis van de Romanov-familie. Deze plaats, zo’n 15 km ten noorden van de stad, werd door de Russisch Orthodoxe kerk heilig verklaard. Tussen de dennenbomen staan 7 kapellen voor elk lid van de familie 1. Hier werden de resterende botten van de verbrande lichamen van de Tsarenfamilie en hun bedienden in een mijnschacht gekieperd.

Onmiddellijk nadat de Bolsjevisten een week later door het witte leger werden verjaagd, startte men een onderzoek om het lot van de Romanovs te achterhalen. Aanvankelijk ging men ervan uit dat de lichamen verbrand werden. De overblijfselen die werden gevonden zijn slechts in 1995 aan de hand van DNA als die van de Romanovs geïdentificeerd. In 1998 werden ze vervolgens naar de Petrus en Paulus kathedraal in St Petersburg overgebracht. Deze aparte kapel bezochten we reeds in 2014.

Pas in 2007 werden even verderop ook de resten van de nog 2 ontbrekende kinderen gevonden. Het is er muisstil en verlaten.
Dit stukje grond wordt enkel door de buurtbewoners onderhouden.

Op de verjaardag van de moord zou er in de kathedraal in de stad een nacht-lange viering plaatsvinden. Na de viering vertrekt er dan een 4u durende processie naar het Ganina Yama monument.

Deze geschiedenis heeft mij al van kleins af gefascineerd en daarom had ik deze excursie zeker niet willen missen. In de jaren 90 was Yekaterinburg echter ook berucht voor zijn mafia-oorlogen. Wie hierover meer wil weten kan op de 2 mafia-kerkhoven de indrukwekkende graven van enkele Russische gangsters bezoeken.

Een bijzonder interessante en aan iedereen aan te bevelen excursie.

Ganina Yama klooster in Yekaterinburg

Comfortabel treinen in een privécoupé

Zoals we ondertussen van de Russische spoorweg gewend zijn komt trein #70 stipt op tijd (19u49 Moskou-tijd) het station binnengereden. Omdat we 4 dagen op de trein zitten hebben we per koppel een coupé geboekt. Trein #70 kent geen 1e klasse dus hebben we de 2 overige slaapplaatsen in de 4persoons-coupé afgekocht.

De provodnitsa van wagon 7 is een iets oudere dame en op het eerste zicht een Russin waarvan we allemaal dat typisch beeld in ons hoofd hebben. Tijdens ons verblijf op de trein ontdekken we dat ze eigenlijk een lieve ‘oma’ blijkt te zijn.

Onze buren voor de komende vier dagen zijn jonge gezinnen met kleine kinderen. Ze spreken enkel Russisch dus loopt de communicatie niet zo vlot. Discipline is in Rusland blijkbaar niet zo gekend want de ouders (haast zelf nog kinderen) zwijgen in alle talen terwijl de kinderen flink lawaai maken. Op dag 4 wordt het onze ‘oma’ toch een beetje te gortig en vliegt ze eens goed uit haar krammen. De rust is maar van korte duur…

Deze trein is niet zo luxueus als trein #2 maar wel dag en nacht verschil met onze vorige trein. We krijgen propere lakens, een handdoekje, sloefjes, tandenborstel met tandpasta en ook ons avondeten is in de prijs inbegrepen.

De kleine kinderen van onze buren maken wel heel veel lawaai. Bij elke stop hopen we dat ze met hun hebben en houden klaarstaan om de trein te verlaten maar helaas…

Onze provodnitsa is al vroeg in de weer met poetsen en zoals elke morgen komt ze de coupé binnen om het vast tapijt te stofzuigen. Ze is supervriendelijk maar wil niet op de foto. Vanmiddag eten we Borsjtsj(soep) in de restauratiewagen met retro-interieur.

Restauratiewagon met retro interieur Transsiberië Express

Na 1300km stopt de trein lang genoeg om even uit te stappen en de benen te strekken in Barabinsk. Op het perron kunnen we gerookte vis, hotdogs, berenmutsen,…kopen.

Verkoper op het perron Transsiberië Express

In het station van Krasnoyarsk (2400km) stappen we even uit. Hier kunnen we wel naar het stationsplein met fonteintjes wandelen.

Stilaan verandert het landschap. Het zicht vanuit de trein is prachtig. We passeren berken- en dennenbossen en dan weer vlaktes met kleurige huisjes. Iedereen is in dit goede weer aan het tuinieren.

Ik ben al op tijd uit de veren om nog zo lang mogelijk van het landschap te genieten. Bomen en struiken delen het landschap met meren en kleine dorpjes.

Baikalmeer – ‘de parel van Siberië’

Blij maar ook triest dat deze ervaring erop zit stappen we van de trein en laten de vervelende kinderen achter. Om 10u43 (5u43 Moskou-tijd) staat de chauffeur van de plaatselijke agent ons reeds op te wachten. Het is bere-warm (+20°C) en de zon is volop van de partij. Zijn we hier in de hoofdstad van Siberië aangekomen?

Het is een dik uurtje rijden naar de oever van het Baikalmeer, de Parel van Siberië, in Listvyanka (70km). We zien de thermometer om de zoveel kilometer een graadje dalen en in Listvyanka aangekomen is het nog maar 10°C. Dat belooft in onze korte short.

Aan het Baikalmeer in Listvyanka

Badplaatsje Listvyanka

We krijgen 2 kamers met balkon op de bovenste verdieping van de een chalet-achtig hotel toegewezen en hebben er een prachtig uitzicht op het meer. Op de toppen van de bergen aan de overkant van het meer ligt nog sneeuw. Onze gastvrouw is supervriendelijk en spreekt een aardig mondje Engels.

De chalet is in 2004 op authentieke Russische wijze helemaal in Siberisch dennenhout opgetrokken. De meeste huizen/gebouwen van het dorp hebben dezelfde stijl.

Opgefrist gaan we op pad naar de vismarkt aan het einde van de ‘boulevard’. Overal wordt vis, kip of vlees op de BBQ klaargemaakt. Hier moeten we toch eens van proeven. Gezelligheid troef op de terrasjes rondom het marktje!

Wie in het koude water van het Baikalmeer gaat zwemmen zou zijn leven met 7 jaar verlengen. Ik geraak enkel tot een paar vingers.
Het water is best koud. We zien toch enkele ‘’ijsberen’’ die er wel wat voor over hebben om enkele jaartjes aan hun teller toe te voegen.

Uitstapjes en activiteiten in Listvyanka

Door de mist die boven het meer hangt kunnen we de besneeuwde bergtoppen vandaag helaas niet goed zien. We lopen over de ‘boulevard’ langs het meer en gaan op zoek naar het St. Nicholas kerkje. Het pittoreske houten kerkje ligt goed tussen de huisjes verstopt en laat zich dus niet zo gemakkelijk vinden. Enkele leden van de plaatselijke vrouwengilden zijn volop bezig de bloemperkjes van nieuwe plantjes te voorzien.

Sint Nicolaaskerk in Listvyanka
Niet zo ver van het kerkje bezoeken we ook het retro park (100R pp). Vader en zoon hebben hier jaren lang oud ijzer verzameld en vervaardigen er nu allerlei leuke sculpturen, een soort stripfiguurtjes, mee. Ook op de balustrade langs het meer kan je enkele van hun kunstwerken terugvinden.

Het Baikalmuseum bevindt zich helemaal vooraan in het dorp. Voor 20R pp kunnen we met het busje (kijk uit naar de witte camionetten) meerijden. Het leuke museum (370R pp) vertelt ons alles over het meer. Een duikboot gaat tot op 1637m diepte om er te kijken welke vissen en planten hier zoal overleven. Naast het museum ligt een houten wandelpad en van hieruit hebben we enkele hele mooie uitzichten over het meer en de achterliggende bergen.

Aanvankelijk zijn we ook nog in de running voor een boottochtje op het meer, maar we kiezen er toch maar voor om wat te relaxen in het chalet.

Listvyanka is een prima plek om even op adem te komen en dat vond ik na 4 dagen trein wel leuk. Je kan hier heerlijk langs het meer wandelen en van de rust en de adembenemende vergezichten genieten. Het is echter geen Blankenberge met terrasjes op elke hoek van de straat en wie daarop hoopte is er dus aan voor de moeite. Van hieruit kan je wel andere uitstappen maken (vb. Olkhon eiland, Port Baikal, Bolshiye Koty, Shaman Rock).

Hoogtepunten kleurrijk Irkutsk

In Irkutsk aangekomen is onze kamer al klaar. Het hotel is een klein, gezellig hotelletje in het centrum van de stad. Vanaf het hotel kunnen we meteen de ongeveer 5km lange ‘green line-wandeling’ maken, die langs de meeste bezienswaardigheden van de stad komt. Overal zien we kleurrijke Siberische huizen.

Kleurrijk Siberisch huis in Irkutsk

Na de wandeling gaan we ook nog langs het Volkonsky huis (200R pp): de villa van een (rijke) decembrist die hier na de coup van december 1825 naartoe werd verbannen. Het huis is rijkelijk ingericht en toont nog steeds hoe het toen was.

We lopen langs het Europahuis, de synagoge, het Kirovplein en de straatjes vol houten huizen. Irkutsk is zeer gezellig om rond te wandelen.

Het Kirovplein in Irkutsk

Voor het avondeten heeft Lisette (YP) ons restaurant Rassolnik in de 130 kwartal aanbevolen. Het restaurant is supergezellig ingericht en je kan er lokale specialiteiten eten. De bediening is top.

Treinleven van Irkutsk naar Mongolië

Tot onze verbazing kunnen we trein #306 nergens op het bord terugvinden. We leggen de stationchef(fin) in ons beste Russisch het probleem voor en ze neemt onmiddellijk haar telefoon zodat onze trein na enkele seconden wel tussen de andere vertrektijden verschijnt.

Omdat ook deze trein een hoog nummer heeft hebben we ons al een beetje op een interieur van trein #378 voorbereid. Hoe hoger het nummer, hoe slechter het comfort…? De verrassing is dan ook groot wanneer we de coupé van onze wagon binnengaan. We hebben blauwe stoffen zetels, lamellen die werken, tapijt op de grond en 2 heel vriendelijke, jonge Provodnitsas. Hier zullen we het prima naar onze zin hebben. Het treinleven kan weer beginnen.

Catherine en ik krijgen al direct thee in een kannetje met mooie kopjes en lepeltjes. Uiteraard staat deze thee mee op de rekening die we morgen zullen krijgen.
Na een uurtje rijdt de trein langs het Baikalmeer waaraan geen einde lijkt te komen. Na enig opzoekwerk komen we te weten dat het meer net iets groter dan België is.

Buiten is het bewolkt en zo’n 14°C. Binnen is het een aangename 20°C (zoals tijdens elke rit eigenlijk).

In de trein van Irkutsk naar Ulan Bator Mongolië

Grensovergang naar Mongolië

Het is ongeveer 15u (Moskou-tijd +5= 20u) als de trein 110 minuten stilstaat voor de Russische controle. 1 dame en 20 mannen in uniform komen aan boord om te checken of we wel op de foto’s in ons paspoort gelijken en om de trein te inspecteren. Rond 22u30 zijn we in Sukhbaatar, Mongolië en staan we nog eens 105 minuten stil voor de Mongoolse controle. Hier komt een knappe juffrouw in uniform compleet met hoedje onze identiteit controleren. Daarna volgt een jonge gast met een hond die in de bagageruimte van elke coupé en zelfs in de chauffage-bakken op de gang komt snuffelen.

Nabeschouwing Rusland: om nooit te vergeten

Het is wellicht te wijten aan de diversiteit van de reis en het feit dat je ze met geen enkele andere kan vergelijken dat het lastig is om een nabeschouwing te schrijven.

De reis betreft eigenlijk 4 totaal verschillende facetten: namelijk het bezoek aan Rusland, Mongolië, Beijing en het verblijf op de trein.

Ik moet alle voor- en nadelen tegenover elkaar afwegen om tot een objectieve eindconclusie te komen. Hieronder ga ik dit enigszins proberen:

Rusland is in 1 woord fantastisch te noemen. De steden die we bezochten hebben elk heel wat aan cultuur te bieden. De herinneringen aan een rijk verleden zijn nergens veraf. Door voorafgaand nog een en ander over de Russische geschiedenis te lezen voel ik me beter geïnformeerd.

Het vooroordeel van de strenge, norse en onvriendelijke Rus moeten we al snel van de baan vegen. Enigszins tot onze verbazing is iedereen super vriendelijk en zelfs heel hulpvaardig.
Ook de typische Russische keuken is ons super bevallen.

De opvallendste en meest merkwaardige treinreis die iemand in zijn leven kan maken zal toch wel de Transsiberië Express zijn. Het traject dat tussen de steden wordt afgelegd en het leven op de trein is al een reis op zich. De ene trein was al wat beter dan de andere en ook het comfort per trein is verschillend. In ieder geval een ‘onvergetelijk avontuur’.

De administratieve kant van dit verhaal voorafgaand aan het vertrek, heeft voor ons allemaal voor heel wat stress gezorgd. Eens alle visa na veel moeite geregeld zijn is dit alles echter snel vergeten en was het de moeite meer dan waard.

Zoals op onze vorige reizen hebben wij ons op geen enkel moment onveilig gevoeld.

Kort gezegd zou ik iedereen op deze reis willen meenemen, ‘a once in a lifetime experience’ om nooit meer te vergeten !!

Gezelligheid in de trein

Lees het vervolg – Mongolië & China

Meer lezen over het vervolg van deze reis in Mongolië en China? Houd dan onze website in de gaten.

Lees meer verhalen